Bir Güne Sığmayan Vefa

Kıymetli Okurlarım,

Hayat yolculuğumuzun ilk rehberleri, ailelerimizin sarsılmaz direkleri ve gönül dünyamızın en güçlü kahramanları olan babalarımızın Babalar Günü’nü en kalbi duygularımla tebrik ediyorum.

Baba; sadece bir hanenin geçimini sağlayan kişi değildir. O, evladının ilk öğretmeni, ilk kahramanı ve en güvenli limanıdır. Bir çocuğun hayata dair ilk duruşu, ilk cesareti ve ilk vicdanı çoğu zaman babasının omuzlarında şekillenir. Hayatın sert rüzgârlarına karşı gölgesine sığınılan bir çınardır baba. Sessiz fedakârlığın, karşılıksız sevginin ve bitmeyen mücadelenin adıdır.

Bizlere düşen en büyük vazife ise; saçlarına düşen her akta geçen yılların emeğini görmek, nasihatlerini baş tacı etmek, hayır dualarını almak ve onların emanet ettiği değerlere sahip çıkmaktır. Çünkü bir babanın evladına bırakacağı en büyük miras; mal, mülk veya servet değil, güzel ahlak, sağlam karakter ve onurlu bir duruştur.

Ancak şu gerçeği de görmezden gelemeyiz ki; sevgiyi, saygıyı ve vefayı yalnızca belirli günlere sığdıran anlayış zaman zaman samimiyet tartışmalarını da beraberinde getirmektedir. Evlilik yıl dönümleri, doğum günleri, Anneler Günü veya Babalar Günü gibi özel günler elbette birer hatırlatma vesilesidir. Fakat gerçek sevgi ve gerçek vefa, takvimlerin belirlediği günlerle sınırlı kalmamalıdır.

Çünkü bugün bir yanda babasının elini öpen evlatlar varken, diğer yanda mezar taşına sarılanlar da vardır. Bir yanda babalık sevincini yaşayanlar bulunurken, diğer tarafta yetimler, öksüzler ve evlat acısıyla sınanan anne babalar yaşamaktadır.

Anneler Günü’nde annesini kaybetmiş bir evladı, Babalar Günü’nde babasına hasret kalan bir insanı anlamadan yapılan kutlamalar eksik kalacaktır. Sevinç kadar özlemi, kavuşma kadar hasreti de hatırlamak gerekir.

Sevgi bir güne değil, bir ömre sığmalıdır. Büyüklerimizin kıymetini yalnızca özel günlerde değil, her fırsatta bilmeli; onların hayır dualarını hayatımızın en değerli hazinesi olarak görmeliyiz.

Bugün bu satırları kaleme alırken rahmetli babamı da bir kez daha yüreğimin en derin yerinde hissediyorum. Çünkü bazı insanlar aramızdan ayrılsa da hayatımızdan hiç gitmezler. Onların sesi susar; fakat öğrettikleri konuşmaya devam eder.

Babam…

Takvimler bazen özel günleri gösterir. Ama bizim için bugünler, seni en derinden hissettiğimiz günlerdir. Öğrettiklerin hâlâ hayatımızın pusulası olmaya devam ediyor. Duruşun, sözlerin, emeğin ve bizlere bıraktığın değerler bize emanettir.

İnsan babasını kaybedince sırtını dayadığı dağın yıkıldığını söylerler. Biz ise o dağın gölgesini hâlâ üzerimizde hissediyoruz. Seni her gün özlüyoruz; bugün ise biraz daha fazla…

Senin bizlere öğrettiğin gibi, insanın dünyaya gelişi âlem için bir rahmettir. Fakat sevdiklerimizin aramızdan ayrılışı da büyük bir sabır imtihanıdır.

Rabbim kabrini nurla doldursun. Bizleri büyütürken döktüğün her alın terini cennette sana birer ırmak eylesin. Mekânını Cennet-i Âlâ kılsın. Seni Peygamber Efendimize komşu eylesin. Rahmetiyle kuşatsın, affıyla muamele etsin.

Seni Allah’a emanet ettik. Dualarımız sana yoldaş olsun.

Bugün hayatta olan tüm babaların ellerinden öpüyor, ebediyete irtihal etmiş bütün babalarımıza Cenab-ı Allah’tan rahmet diliyorum.

Çünkü bazı insanlar ölmez; evlatlarının duasında, hatıralarında ve kalplerinde yaşamaya devam ederler.