GEMLİK ‘ TE HER KAFADAN BİR SES ÇIKIYOR

Asıl Olan Ses Değil Vicdan!!!

Gemlik’te yaşıyoruz. Küçük şirin bir ilçe. Herkes birbirini tanıyor olsada aslinda kimse kimseyi gerçekten duymuyor.Bu hafta yaşadığım ve gözlemlediğim olaylar bu haftaki yazı başlığımı belirledi.
Her kafadan bir ses çıkıyor; yüksek, iddialı, çoğu zaman öfkeli…
Ama ortada eksik olan şey çok net: vicdan.
Bu yazı Gemlik’i anlatıyor gibi görünebilir.
Ama aslında bu, Türkiye’nin aynaya bakma yazısıdır. Yani sorun olarak görülen durumların sadece Gemlik’imizde değil tüm Türkiye’mizdede aynı olduğu kanısındayım…
NEDEN Mİ??
Konuşamıyor muyuz!!!
Hayır. Herkes konuşuyor.
Hatta herkes bağırıyor.
SORUN ŞU:
Konuşurken neye hizmet ettiğimizi unutuyoruz malesef.
Bugün Gemlik’te de, Türkiye’nin dört bir yanında da aynı tablo var:

– Çok bilenler,
– Çok yorumlayanlar,
– Çok hüküm verenler…
Ama çok az düşünen!!!
çok az sorumluluk alan!!!
çok az “ben de hatalı olabilirim”!!! diyebilen insan yok …
VE MAALESEF…
Ses yükseldikçe haklı olunacağına inanılan bir çağdayız.
Oysa tarih bize şunu defalarca gösterdi:
Haklı olanlar sessiz değildir ama gürültücü de değildir.
Bir toplumda ses çoğaldıkça adalet azalıyorsa,
orada iletişim yoktur; çatışma vardır.
Bir yerde herkes konuşuyor ama kimse dinlemiyorsa,
orada demokrasi değil; kaos vardır.
Gemlik’te bugün mesele neyse;
imar, siyaset, ticaret, sosyal hayat, ilişkiler, komşuluk…
Asıl problem konu başlıkları değildir.
Asıl problem niyet kirliliğidir.
İnsanlar fikir söylemiyor artık, taraf tutuyor.
Hakikat aramıyor, kazanmaya oynuyor.
Çözüm istemiyor, haklı çıkmak istiyor.
Ve bu ruh hali sadece Gemlik’e özgü değil.
TÜRKİYE’DEDE MANZARA AYNI:

Birbirimizi ikna etmeye değil,
birbirimizi susturmaya çalışıyoruz.
Dinlemeyi zayıflık,
susmayı yenilgi,
empatiyi safdillik zannediyoruz.
Oysa vicdan tam da burada devreye girer…
VİCDAN;
yüksek sesle konuşmak değildir.
VİCDAN;
karşı tarafı ezmeden de doğruyu savunabilmektir.
VİCDAN;
“Ben haklıyım” demeden önce
“Acaba yanlış yapıyor olabilir miyim?” sorusunu sorabilmektir.
Bugün Türkiye’nin en büyük krizi ekonomik olabilir, siyasal olabilir, toplumsal olabilir…
Ama hepsinin altında yatan ortak kriz,
vicdan krizidir.
Kurallar var ama adalet duygusu yoksa,
kanunlar konuşur, insanlar susar.
Özgürlük var ama sorumluluk yoksa,
toplum dağılır.

GEMLİK ‘TE SES ÇOK !!!
Ama bu seslerin kaçı gerçekten topluma iyi gelsin diye çıkıyor?
Kaçı öfkesini boşaltmak için?
Kaçı görünür olmak için?
Kaçı alkış almak için?
İşte bu yüzden bende diyorum ki:
GÜZEL ÜLKEMİN :
daha çok düşünübilen,
daha çok utanabilen,
daha çok “biz” diyebilen insanlara ihtiyacı var.
VİCDAN..
mikrofona ihtiyaç duymaz.
Ama mikrofona çıkan herkesin vicdana ihtiyacı vardır.
Eğer Gemlik’te gerçekten bir şeyleri düzeltmek istiyorsak;
önce sesimizi değil, niyetimizi kontrol etmek zorundayız.

Eğer Türkiye olarak iyileşmek istiyorsak;
haklı çıkmaya değil, hakkaniyetli olmaya odaklanacağız.
Çünkü unutmayalım:
Ses yükselir, yankılanır ve kaybolur.
Ama vicdan konuşursa,
tarih not alır.
Ve tarih,
her zaman en çok bağıranları değil,
en çok sorumluluk alanları hatırlar.