1921 yılında Gemlik ve çevresindeki köylerde yaşanan olaylar, sadece bölgeyi değil, tüm bir milletin hafızasında silinmez izler bırakmıştır. Bu acı dolu yıllarda, yerleşim yerleri işgal edilmiş, insanlar yalnızca hayatta kalmak için değil, aynı zamanda sevdiklerini, köylerini ve kültürlerini koruyabilmek adına büyük bir mücadele vermiştir. Bu yazıda, Gemlik ve çevresindeki köylerde yaşanan bu büyük trajedinin, özellikle 1001 kişinin hayatını kaybettiği ve yalnızca bir kişinin kurtulmayı başardığı o korkunç günün derin izlerini inceleyeceğiz.
Bir Topluluğun Son Umudu: 1001 Kişi ve Bir Hayatta Kalma Mücadelesi
Haydariye köyü ve çevresindeki köylerden kaçan insanlar, yıkıcı saldırılardan ve katliamlardan korunabilmek için hayatta kalma mücadelesi vermek zorunda kalmışlardır. 1921 yılı Mayıs ayında, Yunan askerleri ve onlara bağlı Rum çetelerinin düzenlediği saldırılardan kaçan yaklaşık 1100 kişilik bir grup, İstanbul’a (Dersaadet’e) sığınabilmek için bir araya gelmiş, Elmalık mevkiinde buluşmuşlardır. Bu grup, başlarında hamile kadınlar, sırtlarında bebekleriyle anneler, yaşlılar, erkekler ve çocuklardan oluşan bir halk kitlesiydi. Her biri, yaşamını sürdürebilmek ve sevdiklerine ulaşabilmek için umut taşıyor, fakat aynı zamanda büyük bir korku içindeydiler.

İşte bu 1001 kişilik grup, 11 Mayıs 1921’de yola çıkmış, hayatta kalma umutlarıyla İstanbul’a doğru ilerlemeye başlamıştır. Ancak, bu umut dolu yolculuk, kısa süre sonra büyük bir felakete dönüşmüştür. Yunan askerlerinin kuşatması altına alınan bu insanlar, korkunç bir katliamın ortasında kalmışlardır. Yunan askerleri ve onlara rehberlik eden Rum çeteleri, bu masum halkı, makineli tüfeklerle tarayarak hunharca öldürmüşlerdir. Birçok kişi, ilk kurşunlarla hayatını kaybetmiş, bazıları ise cesetlerin arasında can vermek zorunda kalmıştır. Birbirlerinin üzerinden geçerek hayatta kalmaya çalışan insanlar, bu katliamın kurbanı olmuşlardır.

Fakat her şeyin ortasında, mucizevi bir şekilde hayatta kalan tek bir kişi olmuştur. Bu kişi, “Cihanoğlu” ismiyle tanınan bir şahıstır. Bu kişi, yüzlerce ceset arasından sıyrılarak, hayatta kalmayı başarmıştır. Ancak, bu hayatta kalma mücadelesi, geriye kalan 1001 insanın kaybolduğu, can verdiği bir trajedinin yalnızca tek bir tanığıdır. Yaşanan korkunç olay, topluluğun büyük kısmının katledildiğini, bir kişinin ise mucizevi bir şekilde kurtulmuş olduğunu gözler önüne sermektedir.

Tanıklıklar ve İğrenç Gerçekler
Bölgedeki tanıkların ifadeleri, bu trajedinin boyutlarını ve yaşanan vahşeti gözler önüne seriyor. Kapaklı köyünün imamı Mustafa Efendi ve Hayriye köyünün öğretmeni İsmail Efendi, o dönemdeki zulmün gerçekliğini onaylamış, Yunan askerlerinin ve Rum çetelerinin işlediği katliamları anlatmışlardır. Onların tanıklıkları, bir halkın, özellikle masum köylülerin nasıl sistematik olarak öldürüldüğünü, köylerin nasıl yok edildiğini ve her şeyin bir anda nasıl karanlık bir trajediye dönüştüğünü gün yüzüne çıkarmaktadır.

Uluslararası Tepkiler ve Gözlemler
Yunan askerlerinin işlediği bu vahşi katliam, sadece bölge halkını değil, dünya kamuoyunu da derinden etkilemiştir. 15 Mayıs 1921 tarihinde, Mudanya Körfezi’ne gelen bir komisyon, bölgede yaşanan yıkım ve katliamları yerinde inceleyerek rapor etmiştir. Armutlu, Narlı, Kapaklı, Karacaali, Kumla ve Fıstıklı köylerine yönelik yapılan incelemelerde, bu köylerdeki şiddet ve yıkım belgelenmiştir. Komisyon, bu köylerdeki olayları kaydederken, 1001 kişinin öldüğü bu korkunç olayların şok edici gerçeklerini dünya gündemine taşımıştır.

Zulmün Derin Kökenleri ve Nefretin Etkisi
Bu trajedinin arkasındaki sebeplerin başında, yıllardır süregelen etnik ve dini nefrettir. Yunan askerleri ve yerel Rum nüfusu, özellikle Türk köylerine karşı derin bir nefret beslemekteydiler. Bu nefret, bölgedeki Ermeni ve Rum mültecilerinin varlığı ile daha da şiddetlenmiş ve bölgedeki köylerde yaşayan Türk halkına yönelik büyük bir zulmü tetiklemiştir. Yunan askerlerinin ve Rum nüfusunun, köylere karşı uyguladıkları bu şiddet, sadece bir etnik düşmanlık meselesi değil, aynı zamanda bölgedeki stratejik hedeflere ulaşma çabasının da bir sonucuydu. Bu bağlamda, 1001 kişinin katledilmesi, sadece bir etnik çatışmanın değil, savaşın acımasız doğasının bir yansıması olarak tarih sayfalarına yazılmıştır.

Tarihin Unutulmayan Yüzü
Gemlik ve çevresindeki köylerde yaşanan bu trajedi, sadece o dönemdeki halkı değil, tüm bir milleti derinden etkilemiş ve uzun yıllar boyunca unutulmaz acılara yol açmıştır. Bu olay, o günün mağdurları kadar, geleceğe de bir ders bırakmış, savaşın ve şiddetin ne denli yıkıcı olabileceğini göstermiştir. Yunan işgalinin ve yerel Rum nüfusunun işlediği bu zulüm, tarihi boyunca yalnızca bir halkı değil, insanlığın ortak değerlerini de hedef almıştır.
Bugün, geçmişin bu acılarına ışık tutmak, bu zulmü unutmamak ve gelecekte benzer olayların yaşanmaması için herkese sorumluluk düşmektedir. 1001 masum insanın hayatını kaybettiği, tek bir kişinin ise mucizevi bir şekilde hayatta kaldığı bu trajedi, tarihteki derin izlerden biri olarak kalmıştır ve asla unutulmamalıdır. Barış, hoşgörü ve anlayışın hakim olduğu bir geleceğe doğru adım atabilmek için, bu tür trajedilerden dersler çıkarılmalı ve insanlık adına bir daha asla yaşanmaması için hep birlikte çaba gösterilmelidir.
Gemlik ve çevresindeki köylerde yaşanan bu trajedi, yalnızca bir halkın acısını değil, tüm insanlığın ortak hafızasına kazınması gereken bir karanlık sayfayı temsil etmektedir. 1001 masum insanın hayatını kaybettiği, sadece bir kişinin hayatta kalmayı başardığı bu katliam, savaşın ne denli yıkıcı ve acımasız olabileceğini gözler önüne sermektedir. Yaşanan bu acılar, yalnızca bir bölgeyi değil, tüm bir milleti derinden sarsmış, tarihe kara bir leke olarak geçmiştir. Bugün, geçmişin acılarını hatırlayarak, insanlık olarak barış, hoşgörü ve anlayışa dayalı bir dünya kurmak için sorumluluk taşıyoruz. Bu trajedinin izlerini unutmamak, yaşanan zulmün bir daha tekrar etmemesi için bir ders olarak almak, hem o dönemde kaybedilen canların anısını yaşatmak hem de geleceğe daha aydınlık bir miras bırakmak adına son derece önemlidir. Geçmişte yaşanan acıların hafızalarda canlı tutulması, sadece o dönemin mağdurlarının haklarını savunmakla kalmaz, aynı zamanda insanlık adına da büyük bir sorumluluk yükler. Bu tür trajedilerden çıkarılacak dersler, gelecekte benzer felaketlerin yaşanmaması için en güçlü korunma kalkanını oluşturur.

Barışa giden yol, geçmişin karanlık izlerine ışık tutarak, insan hakları ve adaletin ön planda olduğu bir dünyanın temellerini atmakla şekillenecektir. Bu yolda hepimizin üstüne düşen görev, sadece geçmişi unutmamak değil, aynı zamanda birbirimize karşı duyduğumuz önyargılardan ve nefretlerden sıyrılarak, hoşgörü, eşitlik ve adaletin hüküm sürdüğü bir toplum yaratma çabası içinde olmak olmalıdır. Bu acı dolu tarih, yalnızca bir hatırlatmadır: Barışı sağlamak, insanlık için her şeyden önce gelmeli ve yaşanan trajediler bir daha asla tekrarlanmamalıdır. Gelecek nesillerin, bu tür acıları yaşamaması için hep birlikte çalışarak, geçmişin hatalarından ders almalı ve birbirimize daha merhametli, anlayışlı ve adil bir dünya bırakmalıyız.
Bu insanları anmak ve yaşadıkları trajediyi unutmamak için, onların hatıralarını yaşatacak anıtlar, belgeseller ve eğitim çalışmaları ile toplumda farkındalık yaratılmalı, böylece acıların bir daha yaşanmaması için önemli adımlar atılmalıdır.

Gemlik ve Çevresindeki Köylerde Yaşanan Katliam: 1921 Gemlik Katliamı: İnsanlığın Unutulmaması Gereken Karanlık Sayfası yazısı ilk önce Gemlik Basın üzerinde ortaya çıktı.

İlçedeki mimari çeşitlilik, yalnızca estetik bir zenginlik değil, aynı zamanda halkın yaşam biçiminin, toplumsal yapısının, geleneklerinin ve değerlerinin bir aynasıdır. Gemlik’teki binalar, sadece fiziksel yapı taşlarından ibaret değil, aynı zamanda tarih boyunca şekillenen kültürel belleği, sosyokültürel etkileşimleri ve yaşam tarzlarını taşıyan birer zaman kapsülüdür. Bu topraklarda her duvarın, her çatının, her pencereden dışarıya bakıldığında görülen manzaranın ardında bir hikâye, bir geçmiş vardır.

Ahşap evler, Gemlik’in mimari kimliğinde önemli bir yer tutar. Marmara ve İç Anadolu bölgelerinde sıklıkla taş temeller üzerine inşa edilen bu yapılar, sağlamlık ve dayanıklılık açısından güçlendirilmiştir. Özellikle 19. yüzyıl sonlarından itibaren Batı etkisiyle daha lüks ve gösterişli öğeler evlere dahil olmuştur. İnce işçilikle yapılan ahşap detaylar, yüksek tavanlar ve geniş iç mekânlar, dönemin aristokrat yaşam tarzını yansıtır. Gemlik’teki bu evler, dönemin sosyal yapısını, estetik anlayışını ve kültürel etkileşimlerini gözler önüne serer.

Ancak bugün, Gemlik’teki bu tür ahşap evlerin çoğu ne yazık ki kaybolmuş durumda. Şehirleşme, doğal afetler ve yeni yapılaşma projeleri, bu eski yapıları yıkmış ve yerlerine betonarme yapılar inşa edilmiştir. Bu tarihi evler artık geçmişin hatıraları olarak kalmış, yalnızca bazı taş temelleri ya da zarif detayları kalmış olabilir. Bu kayıp, yalnızca binaları değil, aynı zamanda Gemlik’in tarihsel kimliğini ve kültürel mirasını da etkilemiştir. Oysa bu ahşap evler, geçmişin estetik ve kültürel değerlerini taşıyan, her birinin farklı bir hikâye anlatan yapılar olarak, yaşatılmayı hak ediyordu. Şimdi geriye kalanlar, geçmişi hatırlatmakla birlikte, kaybedilen bir kültürün üzücü hatırlatıcılarıdır.

1907’de inşa edilen bu üç katlı ev, dönemin yüksek sosyo-ekonomik statüsünü ve gelişen kültürel yapısını simgeler. İçindeki el yapımı mobilyalar, ahşap dolaplar ve görkemli büyük yemek masaları, Batı’nın zarif tasarımlarını Türk geleneksel işçiliğiyle harmanlayarak, dönemin estetik anlayışını yansıtır. Her bir mobilya, sadece işlevsel değil, aynı zamanda ev sahiplerinin misafirperverliğini ve toplumsal statülerini ortaya koyan zarif detaylarla bezeli birer sanat eseridir. Bu iç mekânlar, hem dönemin gelişen ekonomik yapısını hem de kültürel zenginliğini taşıyan birer semboldür.
Evdeki sefer tasları, Osmanlı taşınabilir yemek kültürünün bir parçasıdır ve sadece pratik bir eşya olmanın ötesine geçer. Ailelerin yolculuklarda, pikniklerde ya da dışarıda yemek yemek için kullandığı bu eşyalar, aynı zamanda paylaşma ve topluluk olma değerlerini de simgeler. Eski radyolar ise, Cumhuriyet’in ilk yıllarında haberleşme ve eğlence aracı olarak sosyal hayatın vazgeçilmez bir parçasıydı. Gemlik gibi ilçelerde bile radyo başında toplanan aileler, bu aracı hem kültürel bağlarını pekiştirmek hem de gündemi takip etmek için kullanmışlardır.

Evdeki el dokuması halılar, sadece bir zemin örtüsü değil, aynı zamanda dönemin ekonomik yapısını, sanatını ve el işçiliği geleneğini yansıtan önemli eşyalardır. Her halı, o dönemde yaşayanların günlük yaşamını, zevklerini ve kültürel bağlarını anlatan birer sembol haline gelir.
Gemlik’teki bu eski evler ve içlerindeki eşyalar, yerel Türk mimarisinin Batı etkisiyle harmanlandığı eşsiz bir örnektir. Her bir obje, yalnızca birer nesne değil, dönemin sosyal yapısını, kültürünü ve yaşam tarzını anlatan birer anlatıcıdır. Eski radyoların sesleri, sefer taslarının taşıdığı yemeklerin kokuları, ahşap mobilyaların dokusu; geçmişin hatıralarını, toplumsal değerleri ve kültürel etkileşimleri günümüze taşır.
Bugün, bu eski yapıların kaybolmuş olması, hem Gemlik’in geçmişine duyduğumuz özlemi hem de tarihi mirası koruma sorumluluğumuzu hatırlatıyor. Kaybolan bu evler, sadece fiziksel yapılar değil, aynı zamanda bir kültürel hafıza ve bir toplumun kimliği olarak yaşamaya devam ediyor. Gemlik’in mimarisi, sadece bir kültürel miras değil, aynı zamanda yaşayan bir bellektir. Hem yapıların hem de iç mekânlardaki eşyaların her biri, halkın geçmişten bugüne süregelen kimliğini ve kültürel zenginliğini temsil eder, geleceğe aktarır.

Gemlik’in kaybolan bu evleri, sadece taşlardan ya da ahşaplardan ibaret değildi; onlar, bir dönemin sesini, kokusunu ve ruhunu taşıyan canlı hafızalardı. Bugün, bu geçmişin geride bıraktığı izlerin peşinden gittiğimizde, her bir kayıp, bir toplumun kimliğinin silinmesi demekti. Geçmişi yaşatan, sadece taş binalar değil, içindeki yaşamın, kültürün ve değerlerin de birer anlatıcısıdır. Gemlik, kaybolan bu yapılarla birlikte yalnızca fiziksel değil, aynı zamanda kültürel bir boşluğa düşmüştür. Ancak geçmişin mirası, hala bizlere sesleniyor; kaybolan her detay, bir sorumluluk olarak geleceğe kalıyor. Bu mirası sahiplenmek, korumak ve yaşatmak, sadece Gemlik’in değil, tüm kültürel kimliğimizin bir gerekliliğidir.

GEMLİK’İN KAYBOLAN AHŞAP EVLERİ: YAŞAYAN TARİH VE KÜLTÜREL MİRAS yazısı ilk önce Gemlik Basın üzerinde ortaya çıktı.

Gemlik’in kent merkezinde yükselen Zafer Çeşmesi, sadece bir su kaynağı değil, aynı zamanda Türkiye’nin tarihine ve ulusal mücadelesine olan derin bağlılığını temsil eden özel bir anıttır. 1923 yılında, Cumhuriyet’in ilk yıllarında inşa edilen bu çeşme, hem estetik hem de tarihî açıdan büyük bir öneme sahiptir. Mermerden yapılan çeşme, uzun ve zarif tasarımıyla dönemin mimari zarafetini gözler önüne serer.

Zafer Çeşmesi, adını Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ve Kurtuluş Savaşı’nın simgelerinden aldığı için oldukça anlamlıdır. Kurtuluş Savaşı’nın ve Cumhuriyet’in kuruluşunun anısına yapılan bu çeşme, yalnızca Gemlik’in değil, ülkemizin özgürlük mücadelesinin ve modernleşme sürecinin bir hatırasıdır. Her bir mermer blok, sadece su taşıyan değil, aynı zamanda bağımsızlık ve özgürlük ideallerini yansıtan birer yapı taşıdır. Mermerin zarif dokusu, bu idealleri taşırken, çeşmeye tarihî bir ağırlık ve estetik bir güzellik katmaktadır.

Zafer Çeşmesi’nin etrafındaki süslemeler, Osmanlı dönemine özgü ince detaylarıyla dikkat çeker. Bu süslemeler, adeta geçmişin estetik anlayışını günümüze taşıyan bir sanat eseridir. Çeşmenin orta kısmındaki kıvrımlı hatlar ve bitkisel ile geometrik desenlerin iç içe geçtiği motifler, sanki bir rüyayı andıran bir dünya yaratır. Osmanlıca yazıda “Zafer Çeşmesi” ifadesinin yer aldığı bu süslemeler, Osmanlı süsleme sanatının etkisini Cumhuriyet dönemi eserlerinde de görmek mümkündür. Orta kısmın üzerindeki taç benzeri form, çeşmenin görkemini artırarak ona adeta bir kraliyet tacı gibi bir hava katar. Bu detaylar, çeşmeyi sadece bir su kaynağı olmaktan çıkarıp, aynı zamanda bir sanat eseri haline getirir.

Bugün, Zafer Çeşmesi hala akmaya devam eden bir su kaynağıdır. Her gün yanından geçen insanlar, bu tarihi yapının etrafında dolaşırken, hem susuzluklarını gidermek hem de geçmişin izlerini düşünme fırsatını bulurlar. Ancak, çeşmenin zarif yapısının korunması ve tarihi estetiğinin sürekliliği açısından bakım ve restorasyon ihtiyacı vardır. Zaman içinde oluşan doğal aşınma ve çevresel etkiler, çeşmenin görünümünü ve işlevini etkileyebilir. Bu nedenle, çeşmenin düzenli bakımı, hem tarihi hem de kültürel değerinin korunması açısından büyük önem taşır.

Gemlik’in kalbinde yer alan Zafer Çeşmesi, yerel halk için önemli bir buluşma noktasıdır. Çeşmenin çevresi, tarihî ve kültürel bir atmosfer sunar ve her bakan kişi, Türkiye’nin geçmişini ve Cumhuriyet’in ilk yıllarını düşünürken, aynı zamanda Gemlik’in tarihine de bir pencere açar. Ancak, merak ediyorum ki, Gemlik’te kaç kişi bu çeşmenin adını biliyor ve kaç kişi tarihini gerçekten öğrenmiş durumda? Bu gibi önemli yapılar, yalnızca tarih kitaplarında yer almakla kalmamalı; yerel halkın da bu mirasa sahip çıkması ve bilincinin artması gerekmektedir. Çeşme, sadece bir anıt değil, geçmişle günümüz arasında bir köprü kurar.

Zafer Çeşmesi’ni ziyaret etmek, sadece bir tarihi yapıyı incelemek değil, aynı zamanda ülkenin bağımsızlık mücadelesine duyulan saygıyı ve hayranlığı paylaşmak anlamına gelir. Gemlik’e yolunuz düşerse, Zafer Çeşmesi’ni görmek, hem tarihi hem de kültürel bir yolculuğa çıkmak demektir. Her bir taşında, geçmişin derin izlerini taşıyan bu anıt, hem Gemlikliler hem de ziyaretçiler için büyük bir değer ve gurur kaynağıdır.

Zafer Çeşmesi, hem tarihî hem de kişisel bir bağ kurarak, her ziyaretçiye geçmişin derinliklerinden bir mesaj iletir. Cumhuriyet’in ilk yıllarını, özgürlüğü ve ulusal mücadelenin ruhunu yaşatır. Bu özel yapıyı görmek, sadece bir tarihi yapıyı incelemek değil, aynı zamanda ülkenin bağımsızlık mücadelesine ve kültürel mirasına duyulan saygıyı ve hayranlığı paylaşmak demektir.

Her ziyaretinizde bu anıtın taşıdığı tarihî yükü ve sanatın zarafetini içselleştirmenin yanı sıra, geçmişle olan bağınızı da güçlendirir. Ancak bu tarihi ve kültürel hazinelerin korunabilmesi, tüm toplum olarak bu mirasa sahip çıkmamızla mümkündür. Zafer Çeşmesi’nin köşelerinde dolaşırken, tarihin akışında küçük bir iz bırakmanın ve geçmişle bağ kurmanın verdiği derin huzuru hissedebilirsiniz. Her bir taşında geçmişin izlerini barındıran anıt Gemliklilerin olduğu kadar ziyaretçiler içinde değer ve gurur kaynağıdır.

Zafer Çeşmesi: Gemlik’in Kalbindeki Tarih ve Sanatın Sembolü yazısı ilk önce Gemlik Basın üzerinde ortaya çıktı.

Buluşması”, 9-10-11 Ocak 2024 tarihlerinde vilayetimizde gerçekleşecek.

Kocaeli’nin turizm potansiyelinin geliştirilmesi ve turizm rotalarının tanıtılması

amacıyla yurtiçi ve yurtdışından 150 turizm acentesinin katılmasının beklendiği

2 Turizm Buluşması, 9-10-11 Ocak tarihlerinde vilayetimizde gerçekleşecek.

Kocaeli Valiliği, Kocaeli Büyükşehir Belediyesi, Kocaeli Üniversitesi, TÜRSAB

ve Kocaeli Otel İşletmecileri işbirliğinde Kocaeli Kongre Merkezi’nde bir araya

gelen paydaşlarla, kentimizin turizm potansiyeli ve konuk edilecek olan

seyahat acenteleri hakkında bilgi alışverişi yapıldı.

KOCAELİ TURİZM ROTALARI TANITILACAK

Kentimizin bilinirliliğin artması ve turizm potansiyelinin geliştirilmesi için

düzenlenen programın ayrıntıları aşikâr oldu. Kocaeli turizm rotaları rehberler

eşliğinde tanıtılacak. Kentin kültür ve tarih turizmi açısından büyük öneme

sahip Tarihi Kapanca Sokak ile başlayan birinci gün programı; Yuvacık Barajı,

Gölcük Yazlık Ilıcası, Gebze Çoban Mustafa Paşa Külliyesi, Gebze Malkoçoğlu

Türbesi, Tarihi Su Dolabı, Hereke Kalesi ve akşam yemeğiyle son bulacak.

İkinci gün ise Kartepe programıyla başlayan seyahat; Başka Gezegen Cam Teras,

Gökyüzü Eli, kış turizmi potansiyeliyle dikkat çeken Kartepe Kayak Merkezi,

doğa turizmi tutkunlarının uğrak yeri olan Ormanya, Sekakamp ve Maşukiye ile

devam edecek.

YURTİÇİ VE YURT DIŞINDAN TURİZM ACENTELERİ

Kocaeli’deki turizm rotalarının tanıtılacağı programa Karadeniz, Marmara,

Akdeniz, Ege ve İç Anadolu bölgeleri, Balkan Bölgesi ve Ortadoğu

bölgesinden de acenteler katılacak.

TURİZM KESİMİ KOCAELİ’DE BULUŞACAK

Programın son gününde Kocaeli Kongre Merkezi’nde gerçekleşecek “Turizm

Sektör Buluşması’’nda turizm acenteleri ve işletmecileri bir ortaya gelerek, stant

açacak. Kentimizde konuk edilecek turizm acentelerinin temsilcileri, tur

rehberleri ve cins firması sahipleri Kocaeli’de yer alan turistik işletmelerle bir

araya gelecek. Buluşmada, Kocaeli’ye gelen turist sayısının artırılması

hedeflenirken, bölgeye gelecek turist ile kentin turizm gelirlerinden aldığı payın

yükseltilmesi ve yöre halkının elde ettiği turizm gelirinin artırılması

amaçlanıyor. Turizm kesiminde faaliyet gösteren işletmelerden sektör

buluşmasına katılmak isteyen iştirakçiler Kocaeli Büyükşehir Belediyesi

Turizm ve Doğal Hayat Alanları Şube Müdürlüğü’nden (0262 318 23 38) bilgi

alabilir.

150 turizm acentesi Kocaeli’ye geliyor yazısı ilk önce Gemlik Basın üzerinde ortaya çıktı.

sonondakika.com

Emeklilere bir defaya mahsus 5 bin TL ikramiye ödenmesine ilişkin düzenleme, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde (TBMM) önümüzdeki çarşamba günü yasalaştırılacak. Düzenlemeyle, 5 milyona yakın çalışan emekli 28-29 Aralık tarihlerinde 5 bin TL’lik ikramiyelerini alacak.

5 Milyon Emeklinin Beklediği İkramiye Tarihi Netleşti yazısı ilk önce Gemlik Basın üzerinde ortaya çıktı.