Ne yazık ki bugün birçok yerel yönetimde gördüğümüz tablo şudur: Seçim biter ama seçim dili bitmez. Rozetler çıkarılmaz, kutuplaştırıcı üslup terk edilmez, belediye makamı halkın ortak evi olmaktan çıkıp belli bir siyasi anlayışın merkezi hâline gelir. Oysa belediye başkanı seçildiği gün artık yalnızca partisinin değil; o şehirde yaşayan herkesin belediye başkanıdır. Kendisine oy verenin de vermeyenin de…

Vatandaşın belediyeden beklentisi ideolojik tartışma değil, hizmettir. İnsanlar sosyal medyada siyasi mesaj görmekten çok; düzgün yollar, temiz sokaklar, çözülmüş trafik, güvenli yaşam alanları, deprem hazırlığı, sosyal destek projeleri ve gençlere umut olacak yatırımlar görmek istiyor. Çünkü vatandaş günlük siyasetin değil, hayatın gerçeklerinin içinde yaşıyor.

Ancak son yıllarda belediyecilik anlayışı giderek farklı bir noktaya sürükleniyor. Belediyeler hizmet kurumundan çok siyasi vitrin hâline getiriliyor. Her açıklamada siyasi mesaj, her projede algı çalışması, her etkinlikte propaganda dili… Halbuki belediye başkanlığı; polemik üretme makamı değil, sorun çözme makamıdır. Sürekli gündelik siyasetin içinde kalan yöneticiler zamanla şehrin gerçek sorunlarından kopar.

En tehlikeli nokta ise partizanlığın hizmet anlayışına sirayet etmesidir. Çünkü bir şehirde mahalleler siyasi görüşüne göre hizmet almaya başlıyorsa, orada adalet duygusu yara alır. Belediyenin kaynakları belirli gruplara yakınlık üzerinden dağıtılıyorsa, kamu vicdanı zedelenir. Oysa belediyenin bütçesi herkesin vergisiyle oluşur. Dolayısıyla hizmet de herkese eşit gitmek zorundadır.

Gerçek belediyecilik; kendisine oy vermeyen vatandaşa da aynı samimiyetle hizmet edebilmektir. Demokratik olgunluk da tam burada başlar. Çünkü önemli olan seçim kazanmak değil, toplumun tamamının güvenini kazanabilmektir. Belediye başkanının asli görevi siyasi tabanı konsolide etmek değil; şehirde ortak yaşam kültürünü güçlendirmektir.

Özellikle Bursa ve Gemlik gibi hızla büyüyen bölgelerde bu anlayış çok daha kritik bir hâl alıyor. Gemlik bugün deprem gerçeğiyle yüzleşen, trafik yükü artan, plansız yapılaşma riski taşıyan ve ekonomik olarak güçlü potansiyele sahip bir ilçe. Böyle bir dönemde belediye yönetimlerinin enerjisini siyasi tartışmalara değil; kentin geleceğine harcaması gerekir. İnsanlar artık sert siyasi söylemler değil, somut çözüm görmek istiyor.

Şeffaflık, liyakat ve hesap verilebilirlik de burada büyük önem taşıyor. Belediyeler akrabalık ilişkileriyle, siyasi sadakatle veya “bizden olsun” anlayışıyla değil; ehliyetli kadrolarla yönetilmelidir. Çünkü liyakatten uzak her tercih, doğrudan halkın yaşam kalitesine zarar verir. Bugün vatandaşın en büyük beklentisi; adil, ulaşılabilir ve samimi bir yönetim anlayışıdır.

Bir belediye başkanı sürekli gelecekteki siyasi kariyerini düşünüyorsa, bulunduğu şehri ikinci plana atma riski taşır. Oysa halk, makamı siyasi sıçrama tahtası olarak kullanan değil; bulunduğu şehre ömründen yıllar veren yöneticileri unutmaz. Tarihe geçen belediye başkanları slogan atanlar değil, şehir inşa edenlerdir.

Gemlik Belediye Başkanına da naçizane tavsiyem şudur: Seçim süreci geride kaldı. Artık ihtiyaç olan şey siyasi reflekslerle hareket etmek değil; herkesi kucaklayan bir yönetim anlayışı ortaya koymaktır. Rozeti cebinize koyun. Gündelik siyasetin sert dili yerine birleştirici bir dil kullanın. Belediye makamını siyasi hesapların değil, halkın ortak vicdanının makamı hâline getirin.

Çünkü makamlar geçer, seçimler unutulur, siyasi sloganlar kaybolur. Ama bir şehre adaletle hizmet edenler de, partizanlık uğruna bir şehri yoranlar da daima hatırlanır.

Gemlik Belediye Başkanlığı Makamı Siyasi Kariyer Basamağı Değildir yazısı ilk önce Gemlik Basın üzerinde ortaya çıktı.